Automated Association (tytuł roboczy)

Auden Lincoln-Vogel, Dwayne Khallique Jones (Stany Zjednoczone)

Zwycięzca w kategorii Koncepcja intermedialnego działa sztuki

Międzynarodowy Konkurs na Intermedialne Dzieło Sztuki 2018

Celem projektu jest stworzenie doświadczenia rzeczywistości rozszerzonej, które zastępuje bezpośrednią rzeczywistość wizualną użytkownika pośrednią formą obrazu za pośrednictwem algorytmu widzenia maszynowego. Obraz na żywo z kamery na froncie gogli VR przetwarzany będzie przez algorytm zastępujący każdą klatkę pierwotnego obrazu wideo na obraz wizualnie zbliżony. Wyniki tego procesu wyświetlane będą w czasie rzeczywistym w goglach VR, umożliwiając użytkownikom „widzenie” oraz interakcje z ich otoczeniem w sposób pośredni i przestrzennie dezorientujący. Praca ta zgłębia kwestie ucieleśnienia i postrzegania wspieranego przez technologię – sfery, w której założenia dotyczące pasywnej neutralności technologii i nieuniknionego postępu często ukrywają zamierzone lub niezamierzone sposoby zniekształcania i wpływania na postrzeganie, myśli i działania użytkowników.

Nagroda to realizacja koncepcji

Zobowiązanie do opracowania projektu wraz z jego autorem oraz do realizacji i sfinansowania jego publicznego przedstawienia i promocji w terminie wystawy towarzyszącej kolejnej edycji konkursu.

Uzasadnie werdyktu Jury

ICIA 2018 Jury: Izabella Gustowska, Ryszard W. Kluszczyński, Michał Ostrowicki / Sidey Myoo, Mirosław Rogala, Jeffrey Shaw

Jury wzięło pod uwagę nowatorski warsztat artystyczny aplikacji na urządzenia mobilne i VR headset oraz możliwości jakie one oferują, w odniesieniu do rzeczywistości wirtualnej i jej relacji do świata realnego. Automated Association Projekt jest oparty na algorytmach silnika wyszukiwarki pozwalającej na przeszukiwanie sieci w celu pozyskania wizualnie podobnych obrazów. Praca podejmuje refleksję na temat procesów konstruowania rzeczywistości oraz indywidualnych tożsamości w cyfrowych światach.

Artyści

Auden Lincoln-Vogel to amerykański filmowiec o dorobku obejmującym różne formy kina, od animacji, po pokazy kina rozszerzonego. Jego animacje, filmy eksperymentalne i fabularne filmy aktorskie wyświetlane były na wielu festiwalach, w tym Slamdance Film Festival, Black Nights Film Festival, Filmfest Dresden, oraz European Media Arts Festival. W roku 2016 został Stypendystą Fulbrighta w Tallin, w Estonii, gdzie otrzymał również tytuł Magistra w dziedzinie Animacji na Estońskiej Akademii Sztuki w 2019. Obecnie jest kandydatem do tytułu MFA w dziedzinie Produkcji Filmowej i Wideo na Uniwersytecie Iowa. Jest otwarty na realizację prac na zamówienie, jak również współpracę z innymi artystami, muzykami i filmowcami. Więcej jego prac znaleźć można na stronie audenlincolnvogel.com.

Dwayne Khallique Jones jest inżynierem oprogramowania z doświadczeniem w budowaniu systemów Uczenia Maszynowego / Rozpoznawanie obrazów, infrastruktury oprogramowania i wspierania rozwoju zespołów. W sferze artystycznej w ostatnim czasie prowadził on doświadczenia z zakresu generatywnego przetwarzania dźwięku i języka naturalnego https://freedom.radio/demo, https://a-counting.us we współpracy z Laboratorium Mediów MIT. Prowadził również prelekcje w ramach Creative Tech Week. Przeprowadzał eksperymenty z modelowaniem geometrycznym i origami w School for Poetic Computation, pomagał Midnight Commercial w ramach serii Triangular Series i Never Graduated w Recurse Center. Z radością przedstawia wstępną wersję Automated Association (tytuł roboczy), sztucznej inteligencji zakłócającej krajobraz VR.

 

Dokumentacja realizacji pracy na rok 2020

Film wideo z dokumentacją dostępny jedynie w języku angielskim. Za utrudnienie przepraszamy.

Rozwój projektu

Od swojej pierwotnej koncepcji projekt rozwinął się z wyszukiwania na podstawie obrazu w czasie rzeczywistym, do badania możliwości zastąpienia wielu obiektów w polu widzenia użytkownika za pomocą technik segmentacji obrazu, które maskują i identyfikują odrębne obiekty. Obecnie projekt jest nadal na etapie testów bardziej skomplikowanych algorytmów, choć prostsza wersja, bliższa pierwotnej koncepcji, została już z powodzeniem opracowana.

Bodźcem do stworzenia tego projektu było odrzucenie jednolitej i nieprzejrzystej realizacji przyjętej w działaniach wspieranych technologicznie (np. reklamie ukierunkowanej na użytkownika, selekcjonowanych kanałów informacji w social mediach, tekście predykcyjnym), a zamiast tego dążyć do doświadczeń dezorientujących, które podkreślają sposoby, w jakie to wsparcie technologiczne się odbywa. W napędzanym przez zyski świecie technologii, algorytmy rządzące tymi technologiami nigdy nie zostałyby opracowane, gdyby nie ich zdolność do wpływania na to, co wiemy, co kupujemy, co widzimy. W rezultacie ważne jest, by praca ta odrzucała iluzję neutralności i założenia, iż algorytmy kształtujące nasze technologiczne doświadczenia są bezinteresowne, bezstronne, lub nie odgrywają aktywnej roli w kształtowaniu naszego postrzegania i działań.

Kwestia ta jest szczególnie istotna dla sposobu, w jaki obrazy będą wybierane do bazy danych wyszukiwania na podstawie obrazów, gdyż wyznaczać to będzie faktyczny „kontekst” pracy oraz określać nie tylko wolność interakcji, z jakiej użytkownik może próbować korzystać w przestrzeni wystawy, lecz również stopień, w jakim sam system staje się widoczny jako przedmiot obserwacji. Poza technicznym rozszerzeniem algorytmu o maskowanie i segmentację obrazu, prace nad decyzjami dotyczącymi selekcji obrazów są nadal w toku.